بنام خدا

حضرت علي (ع) مي فرمايند::  روزي دو گونه است: يکي آن که تو در جستجوي آن هستي و ديگري آن که تو را مي جويد که اگر به دنبال آن نروي،‌ به سراغ تو مي آيد. فکر و اندوه سال آينده را بر فکر و اندوه امروز، اضافه مکن که براي رسيدگي به مشکلات هر روز، آن روز کافي است. اگر سال آينده جزء عمرت باشد، خداوند هر روز روزي تازه مي‌دهد و اگر از عمرت نباشد، چرا غم و اندوه چيزي بخوري که مربوط به تو نيست؟ بدان کسي پيش از تو، به روزي تو نمي رسد و آن را از دست تو نمي تواند خارج کند و آن چه براي تو مقدّر شده،‌ هرگز نمي تواند آن را به تأخير اندازد". روايت فوق و مانند آن براي جلوگيري از صفت مذموم حرص و زياده طلبي است، هر چند انسان وظيفه دارد براي امرار معاش و کسب روزي به فعاليت بپردازد، اما از اين نکته نبايد غفلت ورزد که همه چيز بر اساس محاسبات بشري حاصل نمي شود. خداوند در قرآن مي‌فرمايد: "و في السماء رزقکم؛ روزي شما در آسمان مقدّر شده است". از اين رو خداوند گاهي به بعضي آفريده ها به گونه اي روزي مي‌رساند که صد عاقل در آن حيران بماند. امام علي(ع) مي‌فرمايد: "اگر دست يابي به روزي،‌ تنها به انديشه و عقل بود؛ نبايد چهار پايان و نادانان که فاقد عقل و انديشه و تدبيرند، به زندگي خود ادامه دهند".

سعدي مي‌گويد: 
             چنان روزي به نادانان رساند      که صد عاقل در آن حيران بماند
به اين روزي که براي همه تضمين شده است "روزي مقسوم"‌ مي‌گويند: شهريار مي‌گويد:
رزق مقسوم برات است،‌نباشي مغموم در سر وعده وصول است براتِ مقسوم
ما و اين رزق مقدّر پي هم مي گرديم تا کجــا دست بيــابيم به وقت معــلوم